Zorg voor onze aarde, duurzaamheid, biologisch voedsel, eerlijke handel, het zijn begrippen die Hedwig Schipperheijn met de paplepel ingegeven kreeg. En waar ze tot nu toe haar hele leven naar heeft gehandeld. Vader Jos was eind jaren zestig betrokken bij de Goudse Wereldwinkel en Solidaridad; een ontwikkelingshulporganisatie met als doel bestrijding van armoede in Latijns-Amerika in de jaren ‘70 en ‘80 en daarna in de jaren ‘90 ook in Azië en Afrika. Vanuit Solidaridad ontstonden ondermeer Fairtrade en Max Havelaar. Jos Schipperheijn was getrouwd met de Chileense Miriam Vergara Pavez. Hij was ook actief in het Chili Comité.
Dochter Hedwig raakte besmet met dit idealistische virus, reisde de hele wereld over om haar idealen na te streven en heeft zich tijdelijk weer in Gouda gevestigd. Daar won zij onlangs de prijsvraag van het Groenendaalkwartier als eerste Fairtradestraat van Nederland en ontmoette zij bij de prijsuitreiking Fairtradebestuursleden Ruud Lambregts en Jaap Warners, die haar vader Jos goed hebben gekend via de Wereldwinkel en het Chili Comité. Zo was de cirkel rond.
“Alsof het zo heeft moeten zijn”, zo stelt Hedwig met een glimlach vast als we haar spreken over haar bijzondere plannen om de wereld beter te maken. Met dat doel stichtte zij het project Ulrika in Noord-Spanje: een trainingscentrum voor persoonlijke ontwikkeling, gebaseerd op een duurzame wereld. Ulrika is een Keltische wolvennaam en betekent universeel heerser. Asturië is Keltisch en Hedwig heeft familiebanden in Asturië en Baskenland.
De plannen zijn er, met de uitvoering denkt zij de komende twee jaar bezig te zijn. Dan moet in de provincie Asturië (bij de steden Oviedo en Gijon) een van strobalen bouwsels opgetrokken centrum ontstaan, dat met een voedselbos geheel in eigen levensbehoeften kan voorzien. Er komen ongeveer tien gebouwen, voorzien van zonnepanelen en geothermische energie, een markthal voor de verkoop van eigen producten uit het voedselbos.
Hedwig Schipperheijn: “Het klinkt allemaal zeer idealistisch en dat is het natuurlijk ook. Maar ik ben er honderd procent van overtuigd dat het lukt en dat we in 2020 kunnen starten.”
De geboren Goudse heeft die overtuiging niet alléén. Zij heeft inmiddels heel wat mensen en instanties kunnen overtuigen. De lokale overheid in Asturië wil meewerken aan het verkrijgen van vergunningen voor de aankoop van een stuk grond. Er is zicht op een bijdrage uit het Europees Fonds voor de ontwikkeling van rurale gebieden. Enkele specialisten op het gebied van online marketing helpen haar en ze heeft adviseurs op het gebied van financieën. Er zijn contacten met een bedrijf in Baskenland dat is gespecialiseerd in strobalen constructies.
“Ik ben al een paar keer in het gebied geweest om te praten met de lokale bevolking en die is enthousiast. Jongeren zijn de laatste jaren uit het gebied weggetrokken naar de grote steden. Dit trainingscentrum biedt de kans om jongeren aan te trekken en voor de nodige reuring te zorgen”, vertelt Hedwig enthousiast.
“We willen met dit trainingscentrum de wereld laten zien dat er ook een andere manier van leven is die zuiverder is voor onze aarde. Dit gaan we stap voor stap uitvoeren met de mensen die dit zien zitten.”
Vóór dat Hedwig Schipperheijn zich volledig op dit project in Spanje stortte, heeft ze aardig wat meegemaakt in alle delen van de wereld. Na haar middelbare schooltijd in Gouda is ze de wereld over gaan reizen. Via Griekenland, Engeland en Oostenrijk belandde ze in de jaren negentig in Canada. Daar studeerde ze bedrijfskunde en marketing.
“In Canada, vooral aan de westkust, was in die tijd al veel aandacht voor de natuur, biologische producten en Fairtrade. Daar ben ik toen meer betrokken bij geraakt. Toch ging ik iets heel anders doen.” Ze heeft meegewerkt aan de voorbereiding van de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver. Ze werd selfmade fotograaf en filmer. Maar in 2010 ging ze terug naar Nederland om voor haar zieke vader te zorgen. Die overleed in 2012.
“Daarna wilde ik me verder ontwikkelen als zelfstandig ondernemer. Ik heb toen de Stichting Inspired by Inspiration opgericht om andere mensen met dezelfde bevlogenheid te inspireren.”
Maar wispelturig als Hedwig Schipperheijn was, ging ze in België een opleiding drones vliegen doen. Ze is nu een gediplomeerd drone-piloot en gebruikt dit om bijvoorbeeld geologische landschappen in kaart te brengen en velden met zonnepanelen en windmolens van bovenaf te inspecteren.
Maar uiteindelijk heeft ze die andere droom nagejaagd: een op duurzaamheid gebaseerd trainingscentum. “Ik werd verliefd op het landschap van Asturië. Een prachtig natuurlijk gebied met een schitterende kust, veel groen, met een glooiend en vruchtbaar landschap. Met een goede wegenstructuur waardoor alles goed bereikbaar is.”
Hier wil Hedwig Schipperheijn haar ideaal verwezenlijken. In 2020 moet duidelijk worden of het gaat lukken en dat Ulrika geen Utopia blijkt te zijn. Dan moet Ulrika als een soort inktvlek over de wereld worden verspreid.

Voor meer info www.ulrika.eu

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

ontvang eerlijk nieuws, hooguit 8 keer per jaar.

U bent ingeschreven!